Wraz z postępem technologicznym, coraz szerzej realizowane są inwestycje z zakresu automatyzacji różnego rodzaju procesów produkcyjnych. Monitorowanie i sterowanie z użyciem przestarzałych metod jest nieekonomiczne, dlatego tradycyjne lampki, wskaźniki i sygnalizatory coraz częściej ustępują miejsca wizualizacjom komputerowym, które pozwalają sterować całymi procesami w czasie rzeczywistym.
Z pomocą nadchodzą: aparatura kontrolno-pomiarowa, oprogramowania sterujące i systemy informatyczne, dzięki którym wspomniane czynności można wykonywać w wydajniejszy sposób, łatwiej jest również kierować całym procesem. Stosowanie takich rozwiązań ułatwia bieżące zarządzanie i kontrolę operatorom zespołów koordynujących. Automatyzacja, opomiarowanie oraz monitoring są również szeroko stosowane w ciepłownictwie. Szczególnie w zakresie przesyłu ciepła, do ogrzewania budynków i wody użytkowej, jak również w przemyśle. Są to skomplikowane procesy, dlatego parametry nośników ciepła oraz instalacje ich wytwarzania, transportu i dystrybucji trzeba stale monitorować i regulować. Z tych powodów w układach ciepłowniczych niezbędne jest stosowanie zaawansowanych systemów pomiarowych oraz automatyki.
Zainteresowanych tematyką zaprosiliśmy do udziału w II Seminarium pt. „Automatyka, pomiary i monitoring procesów produkcyjnych w ciepłownictwie”, które odbyło się 5 grudnia 2019 roku w Katowicach.
Absolwent Politechniki Wrocławskiej. Z wykształcenia Inżynier Ochrony Środowiska. W branży od 1991 r. W firmie Viessmann pracuje od 1996. Prowadzi segment inwestycyjny, odpowiedzialny m.in. za dystrybucję kotłów przemysłowych, kogenerację oraz instalacje przemysłowe oparte o OZE.
Prawnik, ekonomista, absolwent podyplomowych studów na IESE Business School. W firmie VELUX odpowiada za obszar regulacji prawnych, współpracę z sektorem publicznym oraz organizacjami pracodawców i innymi organizacjami biznesowymi. Wcześniej pracował w Ministerstwie Skarbu Państwa jako Radca Ministra oraz Dyrektor Departamentu Restrukturyzacji i Pomocy Publicznej. Odpowiedzialny był za nadzór nad spółkami w restrukturyzacji. Członek rad nadzorczych, m.in. Orlen, Polimex – Mostostal, PAIIZ. Pracował również w grupie kapitałowej Iberia Motor Capital Group, na stanowisku Wiceprezesa Zarządu i menadżera ds. korporacyjnych. Doświadczenia dobywał również w organizacji pozarządowej Pracodawcy RP, gdzie na stanowisku Zastępcy Dyrektora Generalnego odpowiadał za cały merytoryczny obszar aktywności organizacji.
Absolwent Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej (1972), specjalność: Obrabiarki, narzędzia, technologia ogólna budowy maszyn, stypendysta naukowy PK; dr nauk technicznych (1977); dr hab. (1989); prof. (1998). Funkcje kierownicze: zastępca dyrektora Instytutu Technologii Maszyn i Automatyzacji Produkcji Politechniki Krakowskiej (1981–1993; dyrektor Instytutu Technologii Maszyn i Automatyzacji Produkcji (1993-1999, oraz 2009 -2017); 1999 – 2005 prorektor Politechniki Krakowskiej (1999 – 2005); rektor Politechniki Krakowskiej (2005 – 2008). Przewodniczący Komitetu Budowy Maszyn Polskiej Akademii Nauk (2007 – 2012); członek Prezydium Komitetu Inżynierii Produkcji Polskiej Akademii Nauk (od 2012 r.); członek Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów (od 2012 r.). Działalność naukowo-badacza związana z dyscyplinami: budowa i eksploatacja maszyn oraz inżynieria produkcji.
Specjalizacja: procesy obróbki skrawaniem, konstrukcja i eksploatacja narzędzi skrawających. Autor lub współautor 11 opracowań monograficznych (4 z nich zostały wydane w Niemczech, 1 na Ukrainie); autor lub współautor ok. 120 recenzowanych publikacji w czasopismach naukowych i naukowo-technicznych, w tym 34 w czasopismach zagranicznych (w Austrii, Francji, Jugosławii, Kanadzie, w Niemczech, na Ukrainie, na Węgrzech); autor lub współautor ok. 50 prac opublikowanych w materiałach z krajowych konferencji naukowych i naukowo-technicznych oraz ok. 90. prac opublikowanych w materiach z międzynarodowych konferencji naukowych i naukowo-technicznych (w Anglii, Austrii Czechach, Chorwacji, Francji, Hiszpanii, w Jugosławii, w Niemczech, Słowacji, Rosji, Ukrainie, na Węgrzech);
Aktywny udział w ponad. 160 konferencjach i sympozjach naukowych; kierownik 14 prac wdrożonych, wykonanych na zlecenie przemysłu; 4 wdrożonych projektów celowych (m. in. obrabiarek ze sterowaniem CNC: TUG40MN, TAE30N, WCZ-140 współfinansowanych przez KBN, MEiN; współautor 13 patentów. Przemysłowe wdrożenia wyników badań były realizowane m. in. we współpracy z zakładami: FOS PONAR w Tarnowie, FSE TAMEL w Tarnowie, ZELMER w Rzeszowie, Zakłady Maszyn Kablowych w Krakowie, FOC w Porębie, FOP w Pruszkowie, Kombinat Schmalcalda w Karl-Marx-Stadt, Andrychowska Fabryka Maszyn w Andrychowie, WSW Andoria w Andrychowie, ZIW Barosz Gwimet w Wodzisławiu Śląskim, ZWM Prorest Zofia Piotr Stawowy w Brzeszczach, Poltra w Stalowej Woli;
Ważniejsze efekty działalności naukowo-badawczej i inżynierskiej dotyczą opracowania:
technologii azotowania jonizacyjnego i optymalizacji procesu nasiarczania elektrolitycznego, niskotemperaturowego narzędzi ze stali wysokostopowych. Wdrożenie w przemyśle narzędzi azotowanych jonowo i narzędzi nasiarczanych, doprowadziło do zmniejszenia intensywności zużycia ostrzy w zakresie od 70% – 150%;
warunków kształtowania strefy przejściowej pod pokrycia plazmowo-próżniowe TiN na narzędziach skrawających. Efektem tych prac jest 2 – 3-krotne zmniejszenie intensywności zużycia ostrzy narzędzi i wdrożenia przemysłowe narzędzi ze stali wysokostopowych z pokryciami TiN w zakładach przemysłowych (Celma-Cieszyn, FSM Bielsko-Biała, Zakłady Mechaniczne Tarnów, Zelmer-Rzeszów, WSK-Rzeszów).
oryginalnej metody nadzorowania (identyfikacji i prognozowania) stanu strefy obróbki, obejmujące nadzorowanie stanu ostrzy narzędzi skrawających i jakości technologicznej wyrobów w procesie skrawania z zastosowaniem metod sztucznej inteligencji;
technologii precyzyjnej obróbki materiałów ceramicznych, m. in. elementów kulistych endoprotez stawu biodrowego (we współpracy z Collegium Medicum UJ potwierdzono ich bardzo dobrą bio-akceptowalność).
technologicznego systemu obróbki materiałów trudnoskrawalnych; wraz z zespołem (S. Skoczypiec, Dominik Wyszyński, P. Lipiec, M. Grabowski) opracowano trzy prototypowe urządzenia technologiczne do obróbki precyzyjnej i mikroobróbki laserowej, erozyjnej i elektrochemicznej. Urządzenia te zostały zastosowane w laboratorium badawczo-dydaktycznym Instytutu Technologii Maszyn i Automatyzacji Produkcji na wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej
Absolwent Politechniki Częstochowskiej, inżynier na wydziale elektrycznym, magister zarządzania i inżynierii produkcji. W 2016r. studia podyplomowe na Politechnice Łódzkiej Ergonomia i BHP. Od początku swojej kariery związany z Utrzymaniem Ruchu. Zaczynał w automotive (firma TRW), jako elektromechanik a następnie specjalista UR, później inżynier ds. Utrzymania Ruchu w firmie produkcyjnej. Po tym okresie przez 8 lat pełnił stanowisko inspektora w UDT i powrócił zawodowo do przemysłu – wzbogacony o dużą dawkę wiedzy, którą dziś dzieli się z innymi.
Jego zainteresowania zawodowe obejmują modelowanie procesów przemysłowych oraz optymalizację układów sterowania przemysłowego. W szczególności, interesuje go możliwość wykorzystania wyników badań naukowych w praktyczne przemysłowej.
Jego zainteresowania naukowe wiążą się z zagadnieniami dotyczącymi sieci przemysłowych oraz optymalizacji układów sterowania procesowego. Oprócz licznych osiągnięć naukowych, posiada także duże doświadczenie przemysłowe związane z testowaniem i uruchamianiem układów sterowania procesowego.
Dr inż. Marcin Grabowski, pracownik Politechniki Krakowskiej zatrudniony na stanowisku adiunkta na Wydziale Mechanicznym w Instytucie Technologii Maszyn i Automatyzacji Produkcji.
Główny obszar zainteresowań naukowych koncentrują się na problematyce związanej z nowoczesnymi technikami wytwarzania części maszyn i narzędzi. Obejmują zagadnienia z zakresu wytwarzania przyrostowego oraz obróbki skrawaniem w skali mikro. Jest autorem kilkudziesięciu artykułów naukowych opublikowanych w wydawnictwach naukowych i czasopismach technicznych jak również referatów wygłoszonych na konferencjach krajowych i międzynarodowych. W ramach rozpowszechniania wiedzy z zakresu wytwarzania przyrostowego przeprowadził kilkadziesiąt szkoleń oraz uczestniczy w projekcie ogłoszonym przez Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii pt. „Standaryzacja usług Hubów Innowacji Cyfrowych dla wsparcia cyfrowej transformacji przedsiębiorstw” w ramach, którego zostaną przeprowadzone szkolenia dla firm z zakresu możliwości wykorzystania metod przyrostowych w przemyśle.
