Biopaliwa – prawo, rynek i trendy

„Sytuacja na rynku paliw jest bardzo dynamiczna. Tylko w ubiegłym roku nowe ustawy i rozporządzenia zajęły 27 tysięcy stron A4. Dzieląc tę liczbę na dni robocze, wychodzi nam że codziennie pojawiała się nowa regulacja. To daje obraz tempa zmian na rynku i pokazuje jak szybko musimy się do tych zmian przystosować.” – Beata Superson-Polowiec, Partner, Kancelaria Polowiec i Wspólnicy

„Musimy zmienić podejście surowcowe do biopaliw – przyroda nie jest w stanie wytworzyć tyle biomasy, aby można ją było wykorzystać na cele energetyczne zgodnie z ogromnym popytem. W związku z tym, rynek biopaliw znajduje się obecnie na pewnym rozdrożu” – prof. dr inż. Krzysztof Biernat, Dyrektor Zakładu Paliw Płynnych i Biogospodarki w Przemysłowym Instytucie Motoryzacji (PIMOT) właśnie tymi słowami otworzył seminarium „Biopaliwa – prawo, rynek i trendy”, które zorganizowaliśmy 3 października 2018 roku w Warszawie. Pan profesor był moderatorem całego seminarium.

Prezentację wprowadzającą wygłosił Bharadwaj Kummamuru, Dyrektor Wykonawczy w World Bioenergy Association. Głównym celem organizacji jest promowanie i rozwój zielonej energii oraz wsparcie innowacyjnych projektów dotyczących biopaliw, biogazu itd. Prezentacja dotyczyła rozwoju sektora bioenergii i biopaliw w perspektywie globalnej. „Najwięcej bioetanolu produkuje się (wg kolejności) w USA, Brazylii, Chinach, Kanadzie, Tajlandii. Najwięcej biodiesla produkuje się w USA, Niemczech, Argentynie, Indonezji, Francji. Nie istnieje pojęcie złego biopaliwa – możemy wyłącznie mówić o niewłaściwych lokalnych regulacjach prawnych lub niewłaściwych procesach produkcji. Ogromna szansa dla biopaliw leży w branży lotniczej – przewoźnicy powinni rozważyć masowe użycie biopaliw w swoich rejsach, ponieważ byłoby to zdecydowanie lepsze rozwiązania niż elektryfikacja.” – powiedział.

Kolejną prelekcję wygłosił Angel Alverez Alberdi, Sekretarz Generalny European Waste to Advanced Biofuels Association. Organizacja działa w interesie wytwórców biopaliw opartych na odpadach z wykorzystaniem surowców takich jak oleje (UCO), łój i inne odpady do produkcji zrównoważonych biopaliw. Prezentacja dotyczyła celów oraz wyzwań na lata 2021-2030 w kontekście europejskiej dyrektywy REDII. „Byłem zaangażowany w konsultacje z Komisją Europejską od kiedy zaczął powstawać pierwszy draft dyrektywy REDII oraz w późniejsze negocjacje. Do roku 2021 wszystkie kraje europejskie objęte dyrektywą muszą dostosować swoje lokalne regulacje do wymagań w niej zawartych i zaplanować strategię na lata 2021-2030. To nie lada wyzwanie. Dyrektywa zakłada udział 14% biopaliw w transporcie do roku 2030. Jako EWABA nie uważamy, żeby ten cel był bardzo ambitny dlatego bardzo prawdopodobne, że zostanie zmieniony nowelizacją w roku 2023 (prace rozpoczną się w 2021 roku).” – powiedział prelegent.

Jakub Gil, Prawnik w Kancelarii Polowiec i Wspólnicy podsumował blok prawny swoją prelekcją dotyczącą polskich regulacji dla biopaliw. Kancelaria prowadzi prężnie działającą praktykę energii i paliw doradzając kluczowym graczom tego rynku. Prelegent omówił w swojej prezentacji regulacje prawne dotykające branżę biopaliw – nowelizację ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, ustawę o elektromobilności i paliwach alternatywnych, ustawę o KAS i jakości na rynku paliw. Wśród zanalizowanych zagadnień znalazły się obowiązki realizacji Narodowego Celu Wskaćnikowego i Narodowego Celu Redukcyjnego, jak również opłata emisyjna czy obligatoryjny bioblending. „Dzięki wieloletniej współpracy z Grupą MOL Nasza Kancelaria jest obecna na rynku biopaliw, co daje nam możliwość zdobywania nowych doświadczeń. Ostatnimi najważniejszymi regulacjami dla biopaliw jest wprowadzenie obligatoryjnego bioblendingu, zmiana współczynników redukcyjnych, częściowa zmiana sprawozdawczości do KOWR i URE. W ramach drugiej nowelizacji ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych – utworzenia Funduszu Niskoemisyjnego Transportu ale co najważniejsze,w moim przekonaniu,doprecyzowała definicyjnie obowiązek realizacji NCW, co pozwala wykluczyć niekorzystne dla podmiotów zobowiązanych interpretacje które pojawiały się na rynku oraz które wydawał również Prezes URE. Kolejną bardzo ważną zmianą jest zmiana wysokości kar w szczególności dotyczących bioblendingu” – powiedział.

Czwartą w kolejności prezentację wygłosił Wojciech Rylski, Kierownik Zespołu Odnawialnych Źródeł Energii w Departamencie Innowacji w Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa. Do zadań KOWR należy monitorowanie rynku biokomponentów i biopaliw ciekłych w zakresie prowadzenia rejestru między innymi wytwórców biokomponentów oraz podmiotów sprowadzających biokomponenty. Dodatkowo, do kompetencji Dyrektora Generalnego KOWR należy przyjmowanie sprawozdań okresowych oraz informacji od wytwórców biokomponentów, podmiotów sprowadzających, administratorów systemów certyfikacji oraz podmiotów realizujących Narodowy Cel Wskaźnikowy. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa możę dokonywać kontroli podmiotów wpisanych do rejestrów oraz wymierzać kary zarówno administracyjne jak i finansowe. „Biokomponenty mogą być zaliczone na poczet realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego wyłącznie gdy spełniają Kryteria Zrównoważonego Rozwoju (KZR). KOW prowadzi cztery rejestry działalności regulowanej. Każdy przedsiębiorca, który chce wytwarzać, sprowadzać biokomponenty z zagranicy jest zobowiązany do uzyskania wpisu do jednego z rejestrów. Brak takiego wpisu i prowadzenie działalności, może być obarczone karami pieniężnymi. Obecnie w rejestrze wytwórców biokomponentów znajdują się 23 podmioty. W 2017 roku sprzedano łącznie 889,128 tys. ton estrów.” – powiedział prelegent.

Prezentację podsumowującą poranną część konferencji wygłosił Arkadiusz Majoch, Kierownik Zespołu ds. Paliw i Normalizacji w Biurze Rozwoju PKN Orlen. W swojej obecnej roli, angażuje się w prace w obszarach dotyczących technologii paliw i eksploatacji, emisji gazów cieplarnianych, produkcji paliw i biopaliw. W swojej prezentacji omówił trendy rozwoju technologii wytwarzania biopaliw i paliw. Prezentacja została podzielona na trzy części: czynniki, technologie, oczekiwania interesariuszy. „W zakresie obecnych regulacji prawnych PKN ma w zasadzie jeden najważniejszy cel – zrealizować NCW zgodnie z zasadami. Na chwilę obecną realizujemy obowiązki poprzez tak zwane biopaliwa konwencjonalne, czyli bioetanol i estry metylowe kwasów tłuszczowych. Najważniejsze dla nas jest to, żeby biokomponenty były wytwarzane lokalnie, bezpieczne w eksploatacji oraz żeby były właściwie certyfikowane. PKN Orlen aktywnie bierze udział w badaniach nowych możliwości technologicznych dla biokomponentów, na przykład poprzez uruchomienie instalacji produkującej biokomponenty trzeciej generacji (z glonów olejowych i okrzemek bałtyckich w warunkach pracy rafinerii). Wykorzystujemy do projektu odpowiednio przygotowane wody poprocesowe. Projekt realizujemy we współpracy z Uniwersytetem Warmińsko – Mazurskim w Olsztynie i Uniwersytetem Szczecińśkim. Dodatkowo, PKN Orlen zaangażował się w projekt budowy jednostki w której będie przetwarzany etanol z lignocelulozy. Projekt ma już swoją lokalizację – w Jedliczu. Instalacja będzie produkowała syntetyczny etanol.” – zakończył swoją prezentację prelegent.

Popołudniową część konferencji rozpoczął Panu Routasalo, Dyrektor ds. Sprzedaży i Zarządzania Produktami w firmie UPM Biofuels. Firma produkuje biopaliwa w swojej rafinerii Lappeenranta. BioVerno jest wytwarzane z olejów talowych na bazie drewna w procesie hydrorafinacji opracowanym w Centrum Badawczym UPM w Lappeenranta w południowo-wschodniej Finlandii. UPM jest pionierem transformacji przemysłu leśnego, starając się wykorzystać drewno z optymalną wydajnością i zmaksymalizować cykl życia surowców drewnopochodnych. Prelegent szczegółowo zaprezentował zarówno rafinerię jak i proces produkcyjny biopaliwa z drewna.

Na naszej konferencji nie mogło zabraknąć prezentacji na temat badania jakości biopaliw i biokomponentów. Wygłosił ją Paweł Bukrejewski, Zastępca Kierownika Laboratorium Analitycznego w Przemysłowym Instytucie Motoryzacji. Podczas prezentacji szczegółowo zostały omówione rodzaje biokomponentów i biopaliw w odniesieniu do ustaw, techniczny sposób kontroli zawartości biokomponentów w paliwach i biopaliwach ciekłych oraz wymagania jakościowe dla biopaliw.

Ostatnią prezentację wygłosił Michał Tarka, przedstawiciel Rady ds. Biometanu działającej w ramach Unii Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego. Prezentacja dotyczyła wykorzystania bioCNG z biometanu jako biopaliwa. Głównymi celami działalności Rady jest promocja nowoczesnych paliw OZE w instytucjach rządowych, pomoc w realizacji projektów biometanowych, propozycje regulacji prawnych w oparciu o najnowsze rozwiązania europejskie oraz współpraca z instytucjami europejskimi jak KE, EBA, ERGAR, DENA. „Biometan zaczyna nabierać na znaczeniu zarówno na rynku polskim jak i europejskim. Jest wytwarzany w biogazowniach i dzięki nim, może być traktowany jako biokomponent do paliw. W Polsce istnieje dużo 308 biogazowni co daje ogromny potencjał dla produkcji biometanu i traktowania go jako biokomponent do paliw ciekłych, co pozwoli rozliczyć NCW. Ze względu na ostatnią nowelizację ustawy o OZE, biogazownie będą się długoterminowo rozwjać dzięki otrzymanemu systemowi wsparcia.” – powiedział.

Po wszystkich prezentacjach nadszedł czas na panel dyskusyjny. Moderowała Beata Superson-Polowiec, Partner w Kancelarii Polowiec i Wspólnicy. Posiada doświadczenie w zakresie problematyki efektywności energetycznej, OZE, EU ETS, kogeneracji, rynku paliw ciekłych, gazu i ciepła Reprezentuje Klientów w postępowaniach koncesyjnych oraz innych postępowaniach przed Prezesem URE.

W dyskusji wzięli udział:

• Tomasz Pańczyszyn, Naczelnik Wydziału Biokomponentów, Biopaliw Ciekłych i Innych Paliw Odnawialnych, Departament Energii Odnawialnej, Ministerstwo Energii
• Robert Brzozowski, Wiceprezes Zarządu, UNIMOT
• Michał Obiegała, Manager ds. Regulacyjnych i Kontaktów z Rządem, BP Europa
• Michał Lechowicz, Zastępca Dyrektora Pionu Handlowego, PERN
• Marcin Niemczyk, Dyrektor ds. Handlowych, Solumus
• Dr Zygmunt Gzyra, Prezes Zarządu, Krajowa Izba Biopaliw

„Sytuacja na rynku paliw jest bardzo dynamiczna. W ubiegłym roku nowe ustawy i rozporządzenia zajęły 27 tysięcy stron A4. Dzieląc tę liczbę na dni robocze, wychodzi nam że codziennie pojawiała się nowa regulacja. To daje nam obraz tempa zmian na rynku i pokazuje jak szybko musimy się do tych zmian przystosować.” – Beata Superson-Polowiec rozpoczęła tymi słowami dyskusję.

W pierwszej kolejności zapytała Roberta Brzozowskiego o to, jak niezależny importer widzi wpływ zmienności przepisów (w zakresie biopaliw i NCW) na prowadzoną działalność. „Firma Unimot jest jednym z niezależnych importerów, w szczególności oleju napędowego na rynek Polski. Nie ukrywam, że temat biopaliw i NCW jest to coś czym praktycznie codziennie się zajmujemy. Będąc 20 lat w branży paliwowej, ostatnie dwa lata spędzam głównie nad NCW, spotkaniami z prawnikami czy legislatorem aby rozwiać wątpliwości które mamy jako firma. Jeszcze 2-3 lata temu nie było obowiązku blendowania, później został wprowadzony kolejno częściowy i kwartalny. Takie zmiany powodują nie tylko problemy rozliczeniowe, ale również logistyczne. Nie mamy własnej infrastruktury, przez co jesteśmy całkowicie zależni od podwykonawców i wymaga to nie lada wysiłku aby wypełnić obowiązki właściwie. Mamy dwa główne problemy: odnalezienie się w gąszczu skomplikowanych przepisów oraz ciągły wzrost kosztów. Na przestrzeni dwóch ostatnich lat koszt NCW wzrósł o ponad 200%. Również kary za nie zrealizowanie obowiązków wynikających z ustawy spędzają sen z powiek” – zakończył swoją wypowiedź reprezentant Unimot.

Do tej wypowiedzi odniósł się Zygmunt Gzyra: „Z całym zrozumieniem podchodzę do wypowiedzi poprzednika, natomiast rosnące NCW i wskaźnik 10% do 2020 roku znane jest przynajmniej od kilku lat. Jeżeli ktoś chciał, mógł się do tego przygotować i łatwiej wejść w nowy czas – zgadzam się, że ze względu na wyższe poziomy jest trudniej blendować i przekraczać tzw. blending wall. Od mniej więcej dekady słyszę dyskusję w branży rafineryjnej, że najprostszą i najbardziej ekonomiczną ścieżką realizacji NCW jest blending. W związku z tym, dziś mówienie o obligatoryjnym blendingu jako zdziwienie i rozwiązanie które nie jest korzystne dla branży wydaje mi się nieco zaskakujące.” – skomentował.

Kolejne pytanie zostało skierowane do Michała Obiegały. Była to prośba o komentarz na temat realizacji NCW i blendingu w porównaniu do innych krajów, w których spółka jest obecna. „Temat w Polsce jest zdecydowanie bardziej skomplikowany. Patrzymy na to z perspektywy spółki działającej w kilkunastu krajach Europy, tak naprawdę w dwóch połączonych tematach: przez pryzmat dochodzenia do biopaliw i ich używalności w kraju i łączymy te kwestie z redukcją emisji dwutlenku węgla. Jeżeli spojrzymy na rynek Niemiecki, widzimy inne zastosowania: redukcja emisji CO2, co automatycznie pociąga za sobą użycie biopaliw pierwszej i drugiej generacji. W Polsce od około 20 lat działamy pod reżimem prawnym, który całkowicie przerzuca odpowiedzialność na jedną branżę – paliwową. Wszyscy tych przepisów się wciąż uczymy, ale zdaniem BP powinniśmy zmierzać w kierunku nowelizacji lub napisania tej ustawy prakt6ycznie od nowa. Przepisy nie są do końca satysfakcjonujące, należałoby stworzyć ustawę która zawierałaby rozwiązania dla wszystkich zainteresowanych stron, w tym koncernów paliwowych na których leży największa odpowiedzialność.” – zakończył.

„Padły tutaj przykłady wiodących gospodarek państw zachodnich. W tych krajach nie ma czegoś takiego jak współczynnik redukcyjny, rozdzielenie biokomponentu od B100. Dlatego myślę, że nie powinniśmy tego porównywać – w tych krajach jest inne podejście, zdecydowanie bardziej rynkowe. W tych krajach legislator szuka rozwiązań, które będą propagowały biopaliwa nie obarczając kosztami tylko i wyłącznie jednej branży. W Polsce niestety to branża paliwowa ponosi wszelkie koszty realizacji ustawowych obowiązków pod reżimem ogromnych kar, które są niewspółmierne do ewentualnych przewinień. Dla przykładu – maksymalny próg kary to 15% przychodu i tak w przypadku krajowych paliwowych ponentatów: Lotos – za 2017 rok 24 mld przychodów, potencjalna kara: 3,6 mld. PKN Orlen – za 2017 rok 95 mld, potencjalna kara: 14 mld. Myślę że to wystarczy.” – skomentował Marcin Niemczyk.

„To dobry moment dyskusji aby zapytać Michała Lechowicza, Zastępcę Dyrektora Pionu Handlowego w PERN, jak obowiązkowy blending wygląda z waszej perspektywy i w jakich obszarach dostrzegacie największe problemy?” – zaznaczyła Pani Moderator.

„PERN jest liderem jeśli chodzi o logistykę – w tym transport, magazynowanie i przeładunek ropy i paliw. Patrzymy na przepisy troszeczkę inaczej, ponieważ prawo to dla nas nie bariery a obowiązki. Traktujemy przepisy jako wskazania co my jako spółka musimy dostosować aby nasi klienci nie mieli problemów. 10 lat tamu, kiedy rozpoczynałem przygodę z branżą paliwową oddawałem do eksploatacji instalacje do blendingu. Musimy dostosować infrastrukturę do wymagań ustawowych aby zabezpieczyć naszych klientów. Bariery jakie widzę, to głównie organizacja – spółka jest bardzo dużym podmiotem. Spotykamy się bardzo często z problemami budżetu, inwestycji, uzyskiwania w krótkim czasie pozwoleń na budowę tak aby udało się na czas oddać instalację dla naszych klientów. Istotny jest również aspekt ekonomiczny – mając infrastrukturę na terenie całego kraju, staramy się tak inwestować aby zachować równowagę i tym samym wypełniać wszystkie obowiązki.” – zakończył wypowiedź przedstawiciel PERN.

O odniesienie się do postulatów i wypowiedzi przedstawicieli branży został poproszony reprezentant Ministerstwa Energii, Tomasz Pańczyszyn: „Przysłuchując się dyskusji odniosłem wrażenie, że cofnąłem się w czasie. Wracamy do dyskusji którą miałem przyjemność przez wiele lat, wyjaśniając słuszność zawartych w ustawie rozwiązań. Wydawało mi się, że te kwestie zostały już dawno we wszystkich obszarach wyjaśnione. Ostatni czas dał mi świadomość, że wciąż są jeszcze uczestnicy tego rynku, którzy wymagają opieki z naszej strony. Jak słuchałem ilości wymienianych przez Państwa rozporządzeń wydawanych przez Ministra Energii, nie miałem świadomości że aż tyle rzeczy robimy! Zwróćmy uwagę na ostatnie dwa lata, które były pewnym elementem skutecznej i zwycięskiej walki z szarą strefą. Walka ta spowodowała, że bardzo szybko i dynamicznie szereg przepisów zostało zmienionych i w tym również, szereg zapisów dotyczących biokomponentów i biopaliw ciekłych. Ministerstwo Energii stara się w sposób odpowiedzialny podchodzić do legislacji – są to zawsze przepisy szeroko konsultowane z branżą, natomiast zdarzają się oczywiście różnego rodzaju pomyłki, na które reagujemy dosyć szybko. Jest też cały obszar legislacji zakładający dostosowanie się do założeń dyrektywy RED II – tu zgodzę się, że sytuacja jest skomplikowana szczególnie w działaniach do 2020 roku. Pokazujemy, że dostosowanie się do dyrektywy nie jest tylko i wyłącznie wcieleniem w życie jej założeń do obowiązku prawnego. Jeden z przedmówców zachęcił do autorskiego podejścia do tych rozwiązań, co generalnie popieram. Chcielibyśmy, żeby implementacja zapisów dyrektywy nie przynosiła tylko efektów środowiskowych ale również konsekwencje społeczno – gospodarcze, ekonomiczne.

Kolejną kwestią którą chciałbym skomentować jest bioblending. Bioblending nie wziął się z nikąd, jest efektem konkretnego zadziałania przedsiębiorców. Przypominam, że zgodnie z ustawą raz zaliczony biokomponent do NCW nie może być zaliczony ponownie. Sami sobie wyhodowaliśmy sytuację na którą nie można było nie reagować. I odpowiedź na pytanie czy bioblending jest efemerydą i czy jutro odejdzie czy jest rozwiązaniem stałym zostało już chyba wyraźnie udzielone. To jest rozwiązanie stałe. Jeżeli jesteście importerami i nie macie bezpośredniego dostępu do infrastruktury to z pełną świadomością mówię: musicie mieć świadomość życia w takiej a nie innej formule. Mamy już swoje przemyślenia po pierwszych miesiącach obowiązku blendingowego i jakkolwiek już wiem że blending będzie, tak wiem też że będzie poddawany pewnym korektom. Uważam, że nie powinniśmy dłużej sankcjonować rozwiązania które będzie na uczestnikach rynku kwartalne interwały rozliczeniowe. To zadanie bardzo wymagające i walka co kwartał w bazach paliw nie jest prosta. Chcielibyśmy wprowadzić rozwiązanie roczne, z kwartalną sprawozdawczością. Chcielibyśmy równocześnie pokierować dyskusję tak, żeby można było podnosić poziom blendingu, bo ten który został ustalony był efektem rozmów z branżą. Efektem dyskusji z przedstawicielami PERN, biorących pod uwagę plany inwestycyjne i strategię przy założeniu realnych możliwości realizacji NCW przez branżę. Należy doprowadzić do sytuacji w której niezależni importerzy stają się pełnoprawnymi uczestnikami procesu legislacyjnego. Coś takiego się wydarzyło, że wielu importerów działając w strukturze rynkowej nie będąc zrzeszonych w żadnych organizacjach omija możliwość rozmów z Ministerstwem Energii. Serdecznie zachęcam do dyskusji, do spotkań z Ministerstwem bo jesteśmy na to jak najbardziej otwarci. Nie mogę się jednak zgodzić na dyskusję w której Państwo w sposób subiektywny wyciągacie rozwiązania pokazując że są one najwłaściwsze i najlepsze z całego koszyka rozwiązań które już na świecie funkcjonują. Oprócz producentów paliw istotną rolę na tym rynku odgrywają importerzy. I ważne jest, aby ich głos był słyszalny i dostrzegalny. Dlatego tak bardzo zachęcam do spotkań i dyskusji.” – podsumował komentarz Pan Naczelnik.

„Muszę jedną rzecz powiedzieć – faktycznie od jakiegoś czasu widzi się ogromną zmianę Ministerstwa Energii do konsultacji i szerszej dyskusji z branżą i to nie tylko Departamentu Paliw, ale również innych które też poszukują rozwiązań pozostając w gotowości do rozmów.” – skomentowała Beata Superson-Polowiec.

Panel dyskusyjny przeciągnął się kilkadziesiąt minut za zaplanowany czas ze względu, na ciekawą dyskusję między prelegentami. Wiele kwestii zostało doprecyzowanych i wyjaśnionych. Na pewno będzie to początek nowych współprac oraz rozmów branży na temat nowych rozwiązań dla sektora biopaliw.

Niniejszy artykuł został zredagowany przez zespół CBE Polska w oparciu o dyskusje i prezentacje wygłoszone podczas Seminarium „Biopaliwa – prawo, rynek i trendy”, które odbyło się 3 października 2018 roku w Warszawie.
Partnerem Prawnym Seminarium była Kancelaria Polowiec i Wspólnicy.

Moderatorem Seminarium był prof. dr inż. Krzysztof Biernat, Dyrektor Zakładu Paliw Płynnych i Biogospodarki w Przemysłowym Instytucie Motoryzacji (PIMOT).

Ponadto w Seminarium zaangażowały się merytorycznie: Ministerstwo Energii, Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, PKN Orlen, World Bioenergy Association, European Waste-to-Advanced Biofuels Association, UPM Biofuels, BP Europa, PERN, UNIMOT, Solumus, Przemysłowy Instytut Motoryzacji, Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego, Krajowa Izba Biopaliw.

Wydarzenie objęte zostało Patronatami Honorowymi przez: World Bioenergy Association, European Waste-to-Advanced Biofuels Association, European Biomass Industry Association, Polskie Stowarzyszenie Paliw Alternatywnych, Polska Izba Przemysłu Chemicznego, Przemysłowy Instytut Motoryzacji, Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu Biogazowego.

Tłumaczenie wydarzenia zapewnia firma BIRETA Professional Translation