Od 1 stycznia 2013 roku roku pojawił się w Polsce nowy instrument, który wykorzystuje mechanizmy rynkowe do wspierania efektywności energetycznej. Tym samym, przedsiębiorstwa energetyczne po raz pierwszy będą musiał wykazać się tzw. białymi certyfikatami, które będą potwierdzać poprawę efektywności energetycznej. Firmy będą musiały zakupić ich 1 proc. w stosunku do dostarczonej energii. 31 grudnia 2012 roku Prezes URE opublikował w Biuletynie Informacji Publicznej URE ogłoszenie o przeprowadzeniu przetargu dotyczącego wyboru przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej, za które można uzyskać świadectwa efektywności energetycznej zwane popularnie „białymi certyfikatami”. Oferty przetargowe można zgłaszać w terminie do 30 stycznia 2013 r.
System skierowany jest do bardzo szerokiej i zróżnicowanej grupy podmiotów, które należą do różnych branż i niekoniecznie dotychczas miały doświadczenie na rynku energii, bądź w procedurze przetargu. Zgodnie z deklaracjami Ministerstwa Gospodarki system przetargów na inwestycje pro-efektywnościowe wspierane tzw. białymi certyfikatami potrwa do 31 grudnia 2015 roku. Będzie miał on dwojaki charakter dla poszczególnych podmiotów rynkowych:
Ponieważ zobligowanym i zainteresowanym podmiotom wciąż brakuje wiedzy na temat nowego systemu, prezentujemy Państwu VI edycję specjalistycznego warsztatu związanego z tematyką nowych systemów wsparcia: „Białe certyfikaty w świetle ostatecznych rozporządzeń wykonawczych”, które odbyło się w dniu 31 stycznia 2013 roku w Warszawie.
Program wydarzenia bazuje na ostatecznych aktach wykonawczych (w formie rozporządzeń) do ustawy o efektywności energetycznej. Podczas warsztatów zaprezentowane zostaną konkretne rozwiązania dotyczące realizacji nowych obowiązków, jak również omówiony zostanie każdy z etapów zaprezentowanego poniżej schematu funkcjonowania białych certyfikatów.
| Podmiot | Działanie |
| Prezes URE | Co najmniej raz w roku ogłasza przetarg na przedsięwzięcia energooszczędnościowe, ustalając jednocześnie wartość świadectw energetycznych przewidzianych do wydania. |
| Podmiot starający się o uzyskanie świadectwa efektywności energetycznej | Zgłasza deklarację przetargową wraz z audytem efektywności energetycznej dla przedsięwzięcia i określa wartość świadectwa (w toe) oraz wartość efektu energetycznego – rozumianego jako stosunek ilości energii zaoszczędzonej średnio w ciągu roku w wyniku realizacji przedsięwzięcia do wartości świadectwa efektywności energetycznej. |
| URE, przy którym działa Komisja Przetargowa | Organizuje przetarg i przyznaje świadectwa w kolejności (od największej) odpowiadającej zadeklarowanej wartości efektu energetycznego do wyczerpania przewidzianej w przetargu wartości świadectw. URE wydaje świadectwa efektywności energetycznej przyznane w wyniku przetargu. |
| Podmiot – właściciel świadectwa | Realizuje przedsięwzięcie zgodnie ze zgłoszoną deklaracją, a następnie zawiadamia Prezesa URE o zakończeniu przedsięwzięcia i przedstawia audyt efektywności energetycznej potwierdzający, że uzyskana została zadeklarowana oszczędność energii. |
| Prezes URE | Potwierdza, że z świadectwa wydanego dla zrealizowanego przedsięwzięcia przysługują prawa majątkowe zbywalne, które są towarem giełdowym |
| Podmiot – właściciel świadectwa | Może świadectwo sprzedać przedsiębiorstwu energetycznemu, w tym celu zgłasza świadectwo na giełdę. |
| Przedsiębiorstwa energetyczne | Kupują świadectwa energetyczne i przedstawiają je w URE jako dowód zrealizowania oszczędności energetycznych ich obowiązujących. Prezes URE umarza te świadectwa. |
Wśród najważniejszych zagadnień wydarzenia znajdą się zatem:
Do udziału w szkoleniu zapraszamy wszystkie podmioty zainteresowane lub zobligowane pozyskaniem białych certyfikatów:
Jest doktorem nauk prawnych oraz wykładowcą na Uniwersytecie Warszawskim i w Wyższej Szkole Ekologii i Zarządzania w Warszawie. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji naukowych, w tym pięciu książek i opracowań zwartych, licznych glos do orzeczeń Sądu Najwyższego i artykułów z zakresu postępowania karnego, prawa wykroczeń, administracyjnego, gospodarczego oraz prawa energetycznego (związanych z energetyką odnawialną, kogeneracją, koncesjonowaniem, czy rynkiem paliw ciekłych). Jest autorem m.in. podręczników Podstawy prawa i Encyklopedyczny zarys prawa, Prawo dla ekonomistów.
